Peescontractuur

Peescontractuur

Een pees bestaat uit elastisch weefsel. Het vormt de verbinding tussen een spier en een bot. Bij een peescontractuur wordt elastisch weefsel vervangen door niet-elastisch weefsel. Hierdoor verkort de pees en kan het gewricht minder goed bewegen.

Een voorbeeld van een peescontractuur is het inkorten en samentrekken van een pees aan de achterkant van het onderbeen (de achillespees) of van een pees in de handpalm (Dupuytren-contractuur). Een peescontractuur treedt vaak gelijktijdig op met een spiercontractuur.

Afhankelijk van de stand van het deel van het lichaam wordt gesproken over een flexiecontractuur (de arm of het been staat in buigstand en kan niet goed strekken) of een extensiecontractuur (de arm of het been staat in strekstand en kan niet goed buigen).

Vraag het de medisch specialist 

Twijfels of onzekerheid na een ziekenhuisbezoek zijn heel gewoon. Gelukkig kunt u nu uw vragen als verzekerde van CZ bespreken met een onafhankelijk medisch specialist.

  • Telefonisch of online contact met een medisch specialist
  • Gratis & exclusief voor klanten van CZ
  • 100% vertrouwelijk

Zó werkt het

Oorzaak

De belangrijkste oorzaak van een contractuur is wanneer de spier en pees minder of niet gebruikt worden. Bijvoorbeeld na een operatie, langdurig gipsverband of door een verlamming, en zeker er sprake is van spasticiteit.

Een contractuur kan ook ontstaan na een verwonding van de pees, bijvoorbeeld door een brandwond of een ongeval.

Soms dragen erfelijke factoren bij aan een groter risico op een contractuur, bijvoorbeeld bij bindweefselziektes.

Symptomen peescontractuur

Door een contractuur kunnen bepaalde bewegingen niet meer goed uitgevoerd worden. Dat hangt af van de plek waar de contractuur zit. Bij een flexiecontractuur in de heup bijvoorbeeld is het moeilijk om normaal te lopen.

Daarnaast kan een contractuur gepaard gaan met pijnklachten.

Diagnose

De diagnose is gebaseerd op de klachten en het lichamelijk onderzoek.

Behandeling peescontractuur

De behandeling bestaat uit oefeningen om de pees en spier op te rekken. Daarnaast kunnen pijnstillers nodig zijn om de pijn te verlichten.

Meestal wordt een oefenprogramma samengesteld door een fysiotherapeut, oefentherapeut of ergotherapeut. Het gewricht wordt passief gerekt. Dat wil zeggen dat de therapeut deze doorbeweegt. Later kan de patiënt ook actiever oefenen. Hiervoor kunnen hulpmiddelen gebruikt worden, zoals een spalk.

Als een contractuur ernstig is en veel klachten geeft in het dagelijks leven, is een operatie mogelijk. De pees kan verlengd, verlegd of soms zelfs doorgesneden (gekliefd) worden.

Preventie

Een peescontractuur kan soms worden voorkomen door een spalk te dragen en door het gewricht te blijven bewegen en oefenen. Om de beste resultaten te bereiken, moet iemand zo vroeg mogelijk met deze activiteiten beginnen.

Meer informatie

Informatie over pezen en peescontracturen
nl.wikipedia.org/wiki/Pees_(anatomie)

Website van de Vereniging Spierziekten Nederland
www.vsn.nl

Informatie van de Sint Maartenskliniek
www.maartenskliniek.nl/nieuws/actueel/spasticiteits-protocol/