Let op! Deze gegevens zijn mogelijk niet meer actueel.

Syndroom van Lermoyez

Het syndroom van Lermoyez is een zeldzame variant van de ziekte van Ménière. Het syndroom van Lermoyez en de ziekte van Ménière zijn aandoeningen van het binnenoor die worden gekenmerkt door vertigo (draaiduizeligheid), oorsuizen (tinnitus) en wisselende perioden van gehoorverlies in het aangedane oor. Bij het syndroom van Lermoyez is er sprake van een progressief gehoorverlies, gevolgd door vertigo. Tegen de tijd dat de vertigo begint, verbetert het gehoor. Het syndroom van Lermoyez gaat in veel gevallen gepaard met perioden van migraine.

Dokter Appke van De Friesland 

Is je eigen huisarts niet direct beschikbaar? Stel je vraag via de app Dokter Appke en krijg snel en deskundig antwoord. 

• Snel én deskundig antwoord op jouw gezondheidsvraag 

• Ook ’s avonds, ‘s weekend én op feestdagen bereikbaar 

• Verzekerden kunnen beeldbellen met een huisarts 

• Altijd een huisarts van Dokter Appke dichtbij.

Download Dokter Appke

Oorzaken

Het syndroom van Lermoyez is een aandoening van het binnenoor. Het binnenoor bestaat uit het slakkenhuis en het vestibulum. Het slakkenhuis is van belang voor het gehoor, terwijl het vestibulum zorgt voor het behoud van het evenwicht. Deze structuren bevatten een vloeistof, endolymfe genaamd. Bij het syndroom van Lermoyez is de opname van de endolymfe gestoord. In de meeste gevallen is de oorzaak van deze stoornis onbekend. Soms is dit het gevolg van een trauma, otosclerose, of infecties als syfilis.

Verschijnselen

Tot de verschijnselen van het syndroom van Lermoyez behoren progressief gehoorverlies, gevolgd door perioden van vertigo. Vertigo kan worden omschreven als het gevoel dat de omgeving rondtolt. Het gehoorverlies tast gewoonlijk één oor aan en wordt meestal minder tegen de tijd dat de vertigo begint. Een standaardaanval van vertigo kan verscheidene uren duren en het daaraan voorafgaande gehoorverlies kan verscheidene dagen aanhouden. Een enkele periode van gehoorverlies en vertigo kan worden gevolgd door een lange asymptomatische periode (zonder verschijnselen). Ander verschijnselen die hierbij kunnen optreden zijn tinnitus (oorsuizen), misselijkheid, braken of migraine.

Diagnose

De diagnose van het syndroom van Lermoyez is gebaseerd op de ziektegeschiedenis en lichamelijk onderzoek van de patiënt, in combinatie met bepaalde testen. Otoscopie (onderzoek van het oor) wordt gedaan om andere ooraandoeningen uit te sluiten. Gehooronderzoek, zoals zuivere-toon-audiometrie is belangrijk. Evenwichts- of houdingstesten helpen de mate van evenwichtsverlies te bepalen. Met calorisch onderzoek en elektrocochleografie (meting van de elektrische activiteit van het slakkenhuis) kan de functie van de binnenoorstructuren onderzocht worden en kan de diagnose bevestigd worden. Het calorische onderzoek omvat het spoelen met water in de uitwendige gehoorgang. Water met een temperatuur die onder en boven de lichaamstemperatuur ligt, wordt aangebracht in de uitwendige gehoorgang en tegelijkertijd worden de oogbewegingen (trilbeweging of nystagmus) geregistreerd. Afwijkende oogbewegingen wijzen op een aandoening van het binnenoor. CT-scans kunnen nodig zijn om de binnenoorstructuren te bekijken.

Behandeling

Het syndroom van Lermoyez kan behandeld worden met geneesmiddelen, die een kalmerend effect hebben op het vestibulum (het evenwichtsorgaan). Tot de voorgeschreven geneesmiddelen behoren antihistaminica, zoals fenothiazinen, en kalmerende middelen, zoals diazepam. Ook diuretica (geneesmiddelen die de afscheiding van urine verhogen) kunnen worden aanbevolen, in combinatie met een vocht- en zoutarm dieet. Bij patiënten die niet op de behandeling reageren, of die volledig doof zijn, kan een operatieve ingreep nodig zijn. Bij volledige doofheid kan een labyrintectomie verricht worden waarbij het labyrint of vestibulum verwijderd wordt.

Ofschoon het onmogelijk is om een volledig natrium- of zoutvrij dieet te volgen, is het aan te bevelen voedingsmiddelen die grote hoeveelheden natrium bevatten, zoals vlees, kip, zuivelproducten en eieren, te vermijden. Natrium wordt vaak aan voedingsmiddelen toegevoegd tijdens de bereiding en ook aan tafel. Het is van belang de etiketten op voedingsmiddelen die men koopt, goed te lezen en te controleren op het natriumgehalte. Voedingsmiddelen die in beperkte mate of spaarzaam gebruikt moeten worden, zijn voedingsmiddelen in blik en soepen, gedroogde of gerookte vis of vlees, gezouten voedingsmiddelen, zoals chips, gezouten noten, pindakaas, zuiveringszout, bakpoeder, ve-tsin en kant-en-klaar-maaltijden. De toegestane hoeveelheid zout verschilt per patiënt. Voedsel kan smakelijker worden gemaakt door middel van kruiden, specerijen en aroma's.

Prognose

De perioden van progressief gehoorverlies kunnen zonder behandeling, uiteindelijk leiden tot een volledig gehoorverlies.

Meer informatie

Austin, D.F. (1991), Noninflammatory Diseases of the Labyrinth, in: Ballenger, J.J. (ed) Diseases of the Nose, Throat, Ear, Head and Neck, 14th ed., Lea and Febiger, Pennsylvania.

Ludman H. (1998), Vestibular disorders, in: Ludman, H. and Wright, T. (eds) Diseases of the Ear, 6th ed., Arnold, London.

Diet and Cardiovascular Disease (2002), in: Roth, A R & Townsend, C.E. (eds), Nutrition & Diet Therapy, 8th ed., Delmar Learning, Australia.

Over Medicinfo

Medicinfo biedt betrouwbare, actuele informatie over gezond zijn, gezond blijven - en wat u daar zelf aan kunt doen.