Overmatig vaginaal bloedverlies tijdens enof na de bevalling

Overmatig vaginaal bloedverlies tijdens en/of na de bevalling

Tijdens een bevalling verlies je bloed, meestal is dat zo’n 500-800 milliliter. Als je 1000 milliliter (één liter) of meer bloed verliest, is er sprake van overmatig vaginaal bloedverlies na de bevalling. Dit wordt ook hemorragie of fluxus postpartum genoemd en komt voor bij ongeveer 5 procent van alle bevallingen (zowel bij vaginale bevallingen als bij keizersneden).
Er worden twee vormen onderscheiden. Bij de vroege vorm verlies je overmatig veel bloed tijdens of binnen 24 uur na de bevalling. Deze vorm komt veruit (in 99 procent van de gevallen) het meeste voor. Bij de late vorm treedt het overmatig bloedverlies op tussen 24 uur en 6 weken na je bevalling.

Vraag het de medisch specialist 

Twijfels of onzekerheid na een ziekenhuisbezoek zijn heel gewoon. Gelukkig kunt u nu uw vragen als verzekerde van CZ bespreken met een onafhankelijk medisch specialist.

  • Telefonisch of online contact met een medisch specialist
  • Gratis & exclusief voor klanten van CZ
  • 100% vertrouwelijk

Zó werkt het

Oorzaken

De belangrijkste oorzaken van overmatig bloedverlies tijdens en/of na de bevalling zijn atonie van de baarmoeder, verwondingen in het geboortekanaal, achterblijvende placenta(rest) en stollingsafwijkingen bij de moeder. In een heel enkel geval wordt de overmatige bloeding veroorzaakt door inversie (omkering) van de baarmoeder.

Atonie van de baarmoeder
Overmatig bloedverlies tijdens en na de bevalling wordt in 80 procent van de gevallen veroorzaakt door atonie van de baarmoeder. De spanning van de wand van de baarmoeder is dan zo laag dat er geen goede samentrekkingen meer zijn. Deze samentrekkingen zijn nodig om de bloedvaten in de wand (die naar de placenta liepen) af te knijpen. Bij atonie worden de bloedvaten niet (goed) afgeknepen en blijven ze bloeden. De kans op atonie van de baarmoeder is groter als je al meerdere kinderen hebt gekregen, zwanger was van een meerling of een erg groot kind, de bevalling erg traag verliep of als je bij een eerdere bevalling deze complicatie ook hebt gehad.

Verwondingen (laceraties)
Tijdens de bevalling kun je verwondingen oplopen in je perineum, vagina, baarmoedermond, baarmoederhals en baarmoeder. De meest bekende verwondingen zijn de perineumverwondingen die ontstaan als je tijdens je bevalling inscheurt of wordt ingeknipt. Als je bevalt met behulp van de vacuümpomp of tang is de kans op verwondingen van je vagina vergroot. Een eerdere keizersnede vergroot de kans op een scheur in de baarmoeder ter plaatse van het litteken.

Achtergebleven placenta(rest)
Bij een achtergebleven placenta(rest) kan de baarmoeder zich niet goed samentrekken, waardoor de bloedvaatjes blijven bloeden.

Stollingsafwijkingen in je bloed
Als je ernstige bloedarmoede hebt of bekend met een stollingsafwijking in je bloed, kan je bloed niet goed stollen.

Verschijnselen

Je verliest tijdens en/of na je bevalling meer dan een liter bloed. In ernstige gevallen kun je hierdoor bewusteloos en/of in shock raken. Als het bloeden niet stopt, is dit een levensbedreigende situatie.

De overige verschijnselen zijn afhankelijk van de oorzaak. Bij de late vorm kan er sprake zijn van subinvolutie van de baarmoeder.

Diagnostiek

De diagnostiek begint al tijdens je zwangerschap. De verloskundige of arts gaat na of er risicofactoren zijn die de kans op overmatig bloedverlies na je bevalling vergroten. Als er risicofactoren zijn, worden voorzorgsmaatregelen genomen.
Als de placenta wordt geboren, wordt deze meteen onderzocht op volledigheid. Na de bevalling wordt je perineum en het zichtbare gedeelte van je vagina onderzocht om te beoordelen of er verwondingen zijn.
Bloed je na de bevalling overmatig en kan er met deze onderzoeken geen oorzaak gevonden worden, dan kan verdere diagnostiek plaatsvinden op de operatiekamer, bijvoorbeeld door het handmatig natasten van je baarmoeder.

Behandeling

Het overmatig bloedverlies moet zo snel mogelijk gestelpt worden. Als duidelijk is wat de oorzaak is, wordt deze behandeld. Bij een achtergebleven placenta(rest) zal deze manueel verwijderd worden op de operatiekamer. Als er verwondingen zijn, worden deze gehecht.

Als de oorzaak niet duidelijk is, wordt in eerste instantie het bloeden gestelpt. Het kan helpen om je baby aan de borst te leggen. In je lichaam komt dan het hormoon oxytocine vrij dat de baarmoeder laat samentrekken. Plassen kan ook helpen; een volle blaas kan het samentrekken van de baarmoeder verminderen. Helpt dit niet, dan krijg je een injectie of infuus met medicijnen die je baarmoeder laten samentrekken. Zijn er tijdens je zwangerschap risicofactoren gevonden voor overmatig bloedverlies na de bevalling, dan krijg je deze medicijnen uit voorzorg al enkele minuten na je bevalling. Blijft het bloeden ondanks de medicatie aanhouden, dan zijn er verschillende mogelijkheden. Je baarmoeder kan getamponneerd worden, dat wil zeggen: volgestopt worden met watten, zodat de bloedvaten dichtgedrukt worden. Een andere mogelijkheid is de slagader die bloed naar de baarmoeder vervoert, te blokkeren, bijvoorbeeld met een ballonnetje aan een katheter. In heel ernstige gevallen (bijvoorbeeld bij een ernstige scheur in de baarmoeder) kan de bloeding alleen gestopt worden door de baarmoeder te verwijderen (hysterectomie).

Afhankelijk van hoeveel bloed je hebt verloren word je onderzocht op bloedarmoede en daarvoor behandeld. In zeer ernstige gevallen krijg je één of meerdere bloedtransfusies.

Meer informatie

http://www.gynaecologie.nl
Informatie van Nederlandse gynaecologen