Lichamelijk onderzoek van het bewegingsapparaat

Lichamelijk onderzoek van het bewegingsapparaat

Een lichamelijk onderzoek van het bewegingsapparaat is een algemene beoordeling van spieren, botten en zenuwen en hun functioneren. Veel van de informatie over de klachten is afkomstig van het verhaal van de patiënt (anamnese), voorafgaand aan het onderzoek. Het lichamelijk onderzoek zelf bestaat uit inspectie (bekijken), palpatie (betasten), percussie (bekloppen) en auscultatie (beluisteren).

Vraag het de medisch specialist 

Twijfels of onzekerheid na een ziekenhuisbezoek zijn heel gewoon. Gelukkig kunt u nu uw vragen als verzekerde van CZ bespreken met een onafhankelijk medisch specialist.

  • Telefonisch of online contact met een medisch specialist
  • Gratis & exclusief voor klanten van CZ
  • 100% vertrouwelijk

Zó werkt het

Lichamelijk onderzoek

Bij de inspectie wordt het hele lichaam bekeken op zoek naar normale en afwijkende lichaamsvormen. Bij de palpatie voelt de onderzoeker met beide handen het lichaam op afwijkingen.

Bij percussie beklopt de onderzoeker lichaamsdelen en onderscheidt zo vocht, weefsel of gas. Bij auscultatie wordt met behulp van een stethoscoop geluisterd naar de geluiden die sommige lichaamsdelen maken (bijvoorbeeld de longen).

Procedure

Een algemeen lichamelijk onderzoek begint als de patiënt de spreekkamer binnenwandelt. De onderzoeker observeert hoe de patiënt loopt, beweegt en praat. Zo krijgt hij een indruk van de lichaamsbouw en lichamelijke eigenschappen van de patiënt.

  • Bij de inspectie van het lichaam bekijkt de onderzoeker het lichaam systematisch. Hij heeft speciale aandacht voor: De omtrek en stand van de botten, de spiermassa, de kleur, zwellingen, vervormingen, littekens en andere letsels of verwondingen.

Ter vergelijking wordt ook gekeken naar de gezonde kant van het lichaam.

  • Na de inspectie volgt de palpatie. Hierbij bevoelt de onderzoeker het aangedane gebied om een indruk te krijgen van: De structuur, de vorm, de stevigheid, de temperatuur, en welke gebieden pijnlijk zijn bij de aanraking.
  • Percussie is een techniek waarbij de onderzoeker met vingers, handen of kleine instrumenten zachtjes op bepaalde delen van het lichaam klopt. Dat doet hij om te bepalen of er zich vocht, weefsel of gas onder dat gebied bevindt.
  • Auscultatie gebeurt met behulp van een stethoscoop. Hiermee kan naar geluiden in het lichaam worden geluisterd.

Bepaalde aandoeningen kunnen met behulp van bovenstaande technieken eenvoudig vastgesteld worden. Bij andere aandoeningen is nader onderzoek nodig om de mogelijke oorzaak van de klachten te achterhalen. Zoals een functieonderzoek van de spieren, de botten en de zenuwen, het testen van reflexen (spontane en onwillekeurige reacties op bepaalde prikkels) en het meten van de bewegingsuitslag van verschillende lichaamsdelen. Bij het actief functieonderzoek vraagt de onderzoeker om bepaalde bewegingen te maken met een lichaamsdeel. Dat doet hij om te kijken hoe deze beweging verloopt, of er sprake is van pijn en van een bewegingsbeperking. Bij het passief functieonderzoek voert de onderzoeker de beweging uit en kijkt hij of er sprake is van een bewegingsbeperking en pijn. Daarnaast voelt de onderzoeker ook wat het eindgevoel van de beweging is (hard/stug/verend). Al deze bovenstaande onderzoeksmogelijkheden kunnen helpen bij het stellen van een diagnose. Wanneer een lichamelijk onderzoek onvoldoende informatie geeft voor de diagnose van bepaalde spier- of botaandoeningen, kan nader onderzoek nodig zijn. De onderzoeker kan dan besluiten om aanvullende onderzoeken te laten verrichten om tot de diagnose te komen. Voorbeelden hiervan zijn:

  • Laboratoriumonderzoek.
  • Radiologisch onderzoek.
  • MRI.
  • CT-scans.
  • Biopsie
  • Echo

Indicatie

Lichamelijk onderzoek van het spier- en skeletstelsel is nodig om spier- en botaandoeningen op te sporen en te diagnosticeren. Een lichamelijk onderzoek is in feite de aangewezen methode om verschillende afwijkingen van botten en gewrichten, gevolgen van een ongeluk, aangeboren afwijkingen, infecties en tumoren van het spierskeletstelsel op te sporen.

Ook kunnen bij dit onderzoek soms algemene bot- en gewrichtsziektes aan het licht komen. Daarnaast kunnen bij een lichamelijk onderzoek bepaalde ziektes waarvan een verdenking bestond, worden uitgesloten.

Een lichamelijk onderzoek biedt de onderzoeker belangrijke informatie over de lichamelijke toestand van de patiƫnt. Die informatie kan nodig zijn om een verband met bepaalde aandoeningen te leggen.

Meer informatie

Informatie over fysiotherapie
nl.wikipedia.org/wiki/Fysiotherapie

Informatie over lichamelijk onderzoek
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/