Krentenbaard

Krentenbaard

Krentenbaard (impetigo) is een zeer besmettelijke infectie van de huid. Deze infectie komt vooral voor op het gezicht, meestal rond de neus en de mond. Maar het kan ook op de rest van het lichaam voorkomen.

Krentenbaard komt het meest voor bij jonge kinderen. Het kan daarom leiden tot kleine epidemieën op scholen of kinderdagverblijven.

Volg een webinar over het vinden van de beste zorg

Hoe krijgt u de beste zorg die ook nog eens past bij úw situatie? In de gratis webinars van CZ krijgt u handig advies en praktische tips van professionals.

Bekijk hier de webinars

Oorzaken

Krentenbaard treedt op door een infectie met bacteriën. Meestal is de boosdoener een stafylokok- en/of streptokokbacterie.

De huid vormt over het algemeen een effectieve barrière tegen het binnenkomen van bacteriën. Maar bij kleine beschadigingen, zoals kloofjes of schaafwondjes, kunnen bacteriën de huid binnendringen. Krentenbaard kan ook voorkomen op een huid die wel intact is.

Kinderen met eczeem hebben een grotere kans op krentenbaard. Ook andere huidaandoeningen, zoals muggenbulten of waterpokken, geven een groter risico.

Besmettelijkheid

Zowel kinderen als volwassenen kunnen de bacterie bij zich dragen (bijvoorbeeld in de neus) zonder er krentenbaard van te krijgen.

Baby’s en kinderen tot zes jaar lopen het meeste risico, omdat hun afweersysteem nog niet volledig is ontwikkeld. Krentenbaard komt voornamelijk bij jonge kinderen voor. Vooral in het geval van slechte hygiënische omstandigheden. Maar ook omdat ze op school of kinderdagverblijf vaak veel direct contact met anderen hebben.

Het vocht dat uit de blaasjes komt, is zeer besmettelijk Het verspreidt zich via direct contact met de aangedane huid. Ook kan de infectie zich verspreiden via het gebruik van besmette voorwerpen, zoals handdoeken, speelgoed en kleding. De bacterie kan verder overgedragen worden door hoesten of niezen. Krentenbaard is besmettelijk totdat de wondjes zijn opgedroogd of genezen.

Symptomen

Een van de eerste symptomen van krentenbaard is dat er kleine blaasjes ontstaan. Deze barsten uiteindelijk open, waarbij er een gelig vocht vrijkomt. De ontstoken plekjes kunnen samenvloeien en zich verder uitbreiden. Op de plaats van het blaasje vormt zich daarna een geelbruine korst die zich stevig aan de huid hecht. Als er veel blaasjes of korstjes rond de mond ontstaan, kan het eruit zien als een baard van krenten. Vandaar de naam krentenbaard.

De blaasjes kunnen pijnlijk zijn of jeuken. Daardoor hebben kinderen vaak de neiging om te krabben. Soms zijn er zwellingen in de hals te voelen. Dit zijn lymfeklieren die opzwellen als reactie op de infectie.

Bij kinderen kan ook de uitwendige gehoorgang besmet raken. Dat kan gebeuren als het kind eerst aan de blaasjes krabt en vervolgens aan zijn oren zit.

Diagnose

Op grond van de symptomen kan de diagnose simpel gesteld worden. Heel soms wordt wat vocht afgenomen uit de blaasjes. Dit kan in het laboratorium op kweek worden gezet om vast te stellen welke ziekteverwekker de aandoening heeft veroorzaakt.

Behandeling

Een lichte infectie wordt behandeld met een antibioticazalf of -crème als fusidine of mupirocine. De wondjes drogen hierdoor sneller in. Daardoor wordt de besmettelijke periode korter.

Wanneer een kind ziek is, koorts of weinig weerstand heeft, wordt meestal een antibioticakuur in tabletvorm voorgeschreven. Dat gebeurt ook wanneer de wondjes zich steeds verder uitbreiden. Meestal geneest een patiënt binnen een tot drie weken zonder littekens achter te laten. Dat iemand krentenbaard heeft gehad, betekent niet dat hij niet opnieuw geïnfecteerd kan worden.

Zelfzorg

Hygiënische maatregelen kunnen verergering en uitbreiding van de symptomen tegengaan en besmetting van anderen voorkomen.

  • Laat het kind de wondjes niet aanraken of eraan krabben. Zorg dat de nagels schoon en kortgeknipt zijn.
  • Was de handen regelmatig met gewone zeep.
  • Was het kind daarnaast eens per dag met ontsmettende zeep om korstjes en vocht te verwijderen.
  • Zorg ervoor dat het kind een eigen handdoek heeft en wissel deze elke dag.
  • Laat kinderen die veel contact hebben met het besmette kind regelmatig de handen wassen.
  • Maak dingen die het kind vaak aanraakt goed schoon. Zoals speelgoed en deurklinken.
  • Informeer de klas of het kinderdagverblijf.

Ondanks deze maatregelen is besmetting onder kinderen haast niet te voorkomen. Als een kind krentenbaard heeft, dragen meestal meerdere kinderen in de klas of het kinderdagverblijf de bacterie al bij zich. Ook zonder dat ze het merken. Het heeft dus weinig zin het kind thuis te houden om besmetting van anderen te voorkomen. Ook medisch gezien is er geen reden om het kind thuis te houden.

Meer informatie

Informatie van de website thuisarts.nl die is samengesteld door huisartsen
www.thuisarts.nl/krentenbaard/mijn-kind-heeft-krentenbaard

Informatie van huidartsen
www.huidarts.com/cgi-bin/patinfo.pl?cgifunction=form&fid=1035744665
www.huidinfo.nl/impetigo.html