Eetbuienstoornis

Eetbuienstoornis

Iemand met een eetbuienstoornis heeft vaak eetbuien. Bij deze eetbuien wordt binnen korte tijd grote hoeveelheden voedsel gegeten. Daarbij heeft hij het gevoel dat hij geen controle heeft over wat of hoeveel hij eet. Tussen de eetbuien door kan het gedrag verschillen. Sommige mensen eten ook dan te veel, anderen juist minder en weer anderen eten normaal. Een eetbuienstoornis wordt ook wel binge eating disorder genoemd. De stoornis komt veel voor. Geschat wordt dat ongeveer één procent van de bevolking er last van heeft, zowel mannen als vrouwen. Andere eetstoornissen zijn bijvoorbeeld anorexia nervosa en boulimia nervosa.

Vraag het de medisch specialist 

Twijfels of onzekerheid na een ziekenhuisbezoek zijn heel gewoon. Gelukkig kunt u nu uw vragen als verzekerde van CZ bespreken met een onafhankelijk medisch specialist.

  • Telefonisch of online contact met een medisch specialist
  • Gratis & exclusief voor klanten van CZ
  • 100% vertrouwelijk

Zó werkt het

Oorzaken

De exacte oorzaak van een eetbuienstoornis is nog niet bekend. Sommige mensen lijden aan psychische stoornissen, zoals een depressie of verslaving. Of ze hebben weinig eigenwaarde of kampen met relatie- of gezinsproblemen. Soms stellen ze irreëel hoge eisen aan zichzelf. 

Symptomen eetbuienstoornis

Mensen met een eetbuienstoornis eten in een korte tijd enorm veel voedsel. Ze eten sneller dan normaal en zijn tijdens de eetbui de controle kwijt over het eten. Ze eten door tot ze een ongemakkelijk vol gevoel krijgen. Na de eetbuien schamen mensen zich vaak en of kunnen ze zich depressief voelen. Ook voelen ze zich schuldig. 

De eetbuien komen minstens twee keer per week voor en duren minimaal 6 maanden. Boulimia nervosa lijkt op een eetbuienstoornis, maar mensen proberen dan om het eten kwijt te raken door te braken of door medicijnen in te nemen. Bij een eetbuienstoornis gebeurt dit niet.

Complicaties eetbuienstoornis

De lichamelijke complicaties zijn afhankelijk van de ernst van de aandoening. (Ernstig) overgewicht komt bij mensen met deze aandoening vaak voor. Hierdoor loopt iemand een groter risico op een verhoogde bloeddruk, diabetes mellitus en hart- en vaatziektes. 

Ook heeft het overgewicht sociale gevolgen: mensen kunnen worden vaker afgewezen of kunnen minder goed hun werk doen of andere (sport)activiteiten. 

Diagnose

Voor artsen is het soms moeilijk om de diagnose ‘eetbuienstoornis’ te stellen, omdat mensen niet altijd toegeven dat ze eetbuien hebben. Ook kan hun gewicht normaal zijn. Maar meestal herkent de persoon zelf het probleem en zoekt hij advies. 

De arts onderzoekt de houding van de patiënt ten opzichte van voedsel en laat hem soms een eetdagboek bijhouden. Hierdoor kan vaak een diagnose gesteld worden. Op basis van de lichamelijke en psychologische symptomen kan een verdere beoordeling van het probleem plaatsvinden. Meestal legt de arts het gewicht en de lengte van de patiënt vast en vindt er een lichamelijk onderzoek plaats. Soms worden nog aanvullende onderzoeken gedaan zoals bloedonderzoek of urineonderzoek.

Behandeling eetbuienstoornis

De behandeling zal vaak bestaan uit een verwijzing naar een gespecialiseerde GGZ instelling. De behandeling bestaat vaak uit cognitieve gedragstherapie. Bij cognitieve gedragstherapie is het doel eerst de gedachtes te veranderen waardoor uiteindelijk het gedrag veranderd zodat de eetbuien zullen stoppen. De behandeling kan bestaan uit individuele therapie en groepstherapie. Het kan moeilijk zijn om in een groep therapie te volgen, maar vaak kan er toch goede steun worden gevonden bij de lotgenoten. Ook worden soms antidepressiva gegeven. Soms kan een zelfhulpprogramma helpen.

Meer informatie

Nederlandse Academie voor Eetstoornissen 
www.eetstoornis.info/

Website van Anonieme Overeters 
www.anonieme-overeters.nl/

Informatie van PsyQ
www.psyq.nl/eetstoornis/binge-eating

Informatie van Thuisarts
www.thuisarts.nl/eetbuistoornis