Boulimia nervosa

Boulimia nervosa

Boulimia nervosa is een eetstoornis waarbij eetbuien worden afgewisseld met perioden van gedrag om overgewicht te voorkomen. Bijvoorbeeld door te vasten, dwangmatig over te geven of laxeermiddelen te gebruiken. Boulimia nervosa wordt vaak verkort tot boulimia. Letterlijk betekent boulimia nervosa ‘grote eetlust door nerveuze oorzaken’. Deze naam klopt niet helemaal. Mensen hoeven geen grote eetlust te hebben voordat ze een eetbui krijgen. Het gaat om het eten, niet om het stillen van honger. De drang om te eten lijkt op een verslaving. Boulimia wordt dan ook wel eetverslaving genoemd. Boulimia is een dwangmatige eetstoornis die vooral bij jonge vrouwen voorkomt. Boulimia lijkt op een eetbuienstoornis.

Vraag het de medisch specialist 

Twijfels of onzekerheid na een ziekenhuisbezoek zijn heel gewoon. Gelukkig kunt u nu uw vragen als verzekerde van CZ bespreken met een onafhankelijk medisch specialist.

  • Telefonisch of online contact met een medisch specialist
  • Gratis & exclusief voor klanten van CZ
  • 100% vertrouwelijk

Zó werkt het

Oorzaken

Er is niet maar één oorzaak aan te wijzen voor het ontstaan van boulimia. Er kunnen verschillende factoren spelen:

  • Factoren die in aanleg al aanwezig zijn: erfelijke achtergrond en persoonlijkheid, zoals extreem perfectionisme en een lage zelfwaardering.
  • Factoren als sociale omstandigheden, familiekenmerken en culturele kenmerken. Bijvoorbeeld het beeld dat in onze samenleving heerst: slank zijn is aantrekkelijk en overgewicht is ongewenst.
  • Er kunnen traumatische ervaringen in de (vroege) jeugd zijn geweest.

Boulimia gaat vaak samen met andere psychische stoornissen, zoals een angststoornis, persoonlijkheidsstoornis of stemmingsstoornis.

Symptomen boulimia

Boulimiapatiënten zijn geobsedeerd door voedsel, gewicht en lichaamsomvang. De meeste patiënten hebben echter een normaal gewicht, al komt het ook voor dat ze mager of dik zijn.

Wat hun gewicht ook is, in hun beleving zijn ze in ieder geval te dik. Ze proberen dan ook voortdurend om slanker te worden of op gewicht te blijven. Boulimia-patiënten schamen zich vaak erg voor hun eetbuien en proberen deze voor de buitenwereld verborgen te houden. Vandaar dat zij ogenschijnlijk vaak normaal functioneren.

Boulimiapatiënten hebben vaak eetbuien waarbij zij grote hoeveelheden eten naar binnen werken. Ze hebben dan het gevoel dat zij de controle over hun eetgedrag kwijt zijn. Boulimiapatiënten kunnen niet meer stoppen met eten. Vaak is het voedsel calorierijk en wordt het zonder proeven doorgeslikt. Meestal is dit voedsel dat de patiënten zich buiten de eetbuien om niet toestaan.

De drang tot eetbuien is vaak zo groot dat patiënten deze gaan plannen. Zo kunnen patiënten bijvoorbeeld gedurende de dag, op hun werk, nauwelijks iets eten. Om zich dan ‘s avonds wanneer ze alleen zijn over te geven aan een eetbui. Maar een eetbui kan ook ontstaan wanneer patiënten het gevoel hebben dat zij iets meer gegeten hebben dan zij zichzelf hadden toegestaan. De frequentie van de eetbuien varieert van persoon tot persoon en per dag.

Na een eetbui proberen boulimiapatiënten het eten zo snel mogelijk weer kwijt te raken. Vaak gebeurt dit door zelf braken op te wekken en/of het gebruik van laxeermiddelen en/of plasmiddelen. Het kan ook zijn dat er geen gebruik wordt gemaakt van deze middelen, maar dat na een periode van eetbuien een periode van streng vasten volgt. Als reactie op het hongergevoel dat door het vasten ontstaat, kunnen weer nieuwe eetbuien volgen.

Het feit dat patiënten weten dat zij het eten na een eetbui weer snel kwijt kunnen, vormt vaak een voorwaarde voor het optreden hiervan. Vaak hebben vrienden en familieleden niets in de gaten omdat de vreetbuien en het daarop volgende braken stiekem plaats vinden. 

Complicaties boulimia

Boulimiapatiënten voelen zich vaak erg eenzaam in de worsteling met hun ziekte. Ze zijn in gedachten veelvuldig bezig met eten en ze piekeren veel over hun uiterlijk. Hierdoor kunnen ze zich vaak moeilijk concentreren op studie, werk of sociale contacten. Vaak komen ze in een sociaal isolement terecht.

Door regelmatig braken kan maagzuur het tandglazuur etsen. Ook kunnen door braken of het gebruik van medicijnen problemen ontstaan met het kalium- en natriumgehalte in het bloed. Dit kan leiden tot spierkrampen, hartritmestoornissen en zelfs tot een hartstilstand.

Door laxeermiddelen kan de darmfunctie verstoord raken. 

Diagnose

Het is moeilijk om boulimia te herkennen. Patiënten proberen hun eetbuien en braken namelijk zo stiekem mogelijk te doen. Omdat ze een normaal gewicht hebben, is er voor de buitenwereld ook niet veel te zien. Op basis van gesprekken zal een arts de diagnose stellen. Dit is dan vaak ook de basis voor de behandeling.

Behandeling boulimia

Boulimia is een ernstige ziekte. De lichamelijke en sociale gevolgen zijn ingrijpend. De weg naar genezing is vaak lang. Naarmate een eetstoornis langer duurt, wordt het moeilijker deze met succes te behandelen. De drempel naar de hulpverlening is hoog, omdat patiënten moeilijk erkennen dat zij hulp nodig hebben.

Het resultaat van de behandeling is afhankelijk van de motivatie van de patiënt om beter te worden. Hij moet vertrouwen hebben in de behandeling, wil deze succes kunnen hebben. Een goede behandeling gaat altijd in op zowel het eetgedrag als de achterliggende problemen. Mogelijke behandelingen zijn psychotherapie en geneesmiddelen.

Er zijn verschillende psychotherapieën mogelijk. Welke vorm gekozen wordt, is afhankelijk van de aard van de achterliggende problematiek, de leeftijd en de sociale situatie van de patiënt. Ook speelt de voorkeur van de behandelaar voor een bepaald behandelmodel een rol. De hulp kan bestaan uit individuele gesprekstherapie, gedragstherapie, groepstherapie of gezinstherapie. Ook kan voor een combinatie van deze therapieën gekozen worden. Met een psychotherapeutische behandeling kan pas begonnen worden als de patiënt in een redelijke lichamelijke conditie verkeert.

Soms maken geneesmiddelen deel uit van de behandeling van patiënten met eetstoornissen. Voor boulimia worden soms antidepressiva voorgeschreven.

Soms is het nodig om patiënten op te nemen in het ziekenhuis of te verwijzen naar een (gespecialiseerd) psychiatrisch ziekenhuis. Dit hangt af van de ernst van de lichamelijke of geestelijke problemen.

Zelfzorg

Iemand die boulimia heeft of iemand anders kent met boulimia, moet zich realiseren dat dit niet een kwestie is van gebrek aan zelfbeheersing. Boulimia is een erkende medische aandoening waarvoor specialistische medische hulp is vereist. Bij een vermoeden van een eetstoornis, kan het best contact worden opgenomen met de huisarts. Hoe eerder de eetstoornis onderkend wordt, hoe groter de kans op herstel.

Over het algemeen hebben boulimiapatiënten minder ernstige psychische problemen dan anorexiapatiënten. De behandeling van boulimia is dan ook vaker succesvol. 

Meer informatie

Nederlandse Academie voor Eetstoornissen
www.eetstoornis.info/

Website van de Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa
www.sabn.nl/

Website van Anonieme Overeters
www.anonieme-overeters.nl/