Alopecia areata

Alopecia areata

Haaruitval kan op verschillende manieren voorkomen. Bij alopecia areata ontstaan door haaruitval kale plekken op het hoofd en op andere plekken van het lichaam. Een andere naam is pleksgewijze haaruitval. Alopecia areata komt bij minder dan twee procent van de bevolking voor. Meestal bij kinderen en jongvolwassenen, en even vaak bij mannen als vrouwen.

Volg een webinar over het vinden van de beste zorg

Hoe krijgt u de beste zorg die ook nog eens past bij úw situatie? In de gratis webinars van CZ krijgt u handig advies en praktische tips van professionals.

Bekijk hier de webinars

Oorzaken

Alopecia areata ontstaat doordat het afweersysteem lichaamseigen haarzakjes voor vreemd aanziet en aanvalt. Dit wordt een auto-immuunziekte genoemd. De haargroei stopt hierdoor en de haren vallen uiteindelijk uit.

Het is niet precies bekend waarom het afweersysteem de haarzakjes aanvalt. Waarschijnlijk speelt erfelijke aanleg een rol, omdat alopecia areata bij ongeveer 25 procent van de patiënten in de familie voorkomt. Daarnaast lijkt de aanwezigheid van andere (auto-immuun)ziekten de kans op alopecia areata te vergroten.

Alopecia areata is niet besmettelijk en wordt niet door voedsel of andere uitwendige factoren veroorzaakt.

Symptomen van alopecia areata

Kleine, ronde of onregelmatige plekken van haaruitval zijn meestal het eerste symptoom van alopecia areata. Meestal vindt de haaruitval plaats op de hoofdhuid. Maar de haaruitval kan ook optreden bij de baard, wenkbrauwen en andere behaarde delen van het lichaam.

De haren die teruggroeien, zijn vaak wit of grijs van kleur. Het duurt soms maanden of jaren voordat al het haar weer terug is. Haaruitval en teruggroei van het haar kunnen ook tegelijkertijd plaatsvinden.

Bij sommige patiënten ontstaan slechts enkele kale plekken waarop binnen een jaar weer haar groeit. Maar uitgebreidere haaruitval kan ook voorkomen. Ongeveer vijf procent van de patiënten verliest al het hoofdhaar. Dit heet alopecia totalis. Hierbij komt het haar soms niet meer terug. In minder dan één procent van de gevallen is sprake van alopecia universalis. Hierbij verliest de patiënt ook het lichaamshaar.

Mensen met alopecia areata zijn niet lichamelijk ziek, maar hebben soms wel emotionele problemen.

Diagnose

Voor de diagnose vindt een inspectie van de hoofdhuid plaats. Daarbij wordt vooral gelet op haartjes die enkele millimeters boven het huidoppervlak uitsteken en vooral voorkomen aan de rand van de kale plekken.

Voor de uiteindelijke diagnose is een biopsie van de rand van de kale plek nodig. Daarbij wordt een stukje weefsel weggenomen en onder de microscoop bekeken. Wanneer rond de aangedane haarfollikel (haarzakje) ontstekingscellen (afweercellen) aanwezig zijn, bevestigt dit de diagnose.

Behandeling van alopecia areata

Bij ongeveer de helft van de patiënten met alopecia areata komt het haar zonder behandeling binnen een jaar terug. Maar hoe langer de periode van haaruitval is, hoe kleiner de kans dat het haar spontaan teruggroeit. De nieuwe haren zijn vaak grijs of wit, maar uiteindelijk krijgen ze meestal hun oorspronkelijke kleur terug.

De meest succesvolle behandeling van alopecia areata is plaatselijke immunotherapie. Hierbij worden de kale plekken wekelijks ingesmeerd, met een stof die ervoor zorgt dat op die plekken contacteczeem ontstaat. Hierdoor worden de haarwortels geprikkeld waardoor de haargroei soms terugkeert.

Daarnaast kunnen tabletten of injecties in de hoofdhuid met corticosteroïden de natuurlijke haargroei versnellen.

De meeste patiënten hebben een goede prognose. Toch verloopt de genezing vaak langzaam. Vaak veroorzaakt alopecia areata psychologische problemen. Psychotherapie kan nodig zijn om het zelfvertrouwen te herstellen en te helpen de aandoening te accepteren.

Meer informatie

Informatie over alopecia areata van de Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie
www.huidarts.info

Informatie over alopecia areata
www.huidziekten.nl

Website van de Alopecia Vereniging
www.aapv.nl/