Huidbiopsie

Huidbiopsie

Bij een huidbiopsie wordt een stukje huidweefsel afgenomen en onder de microscoop bekeken. Het is één van de belangrijkste onderzoeken voor het vaststellen van verschillende huidaandoeningen.

Digitale zorg: mede mogelijk gemaakt door je zorgverzekeraar

Mensen houden van service en gemak, ook in de zorg. Veel zorgverzekeraars voorzien in die behoefte door digitale zorg aan te bieden. Uit onderzoek van Medicinfo blijkt dat het aanbieden van digitale zorg op afstand invloed heeft op de keuze voor een zorgverzekering. Biedt jouw zorgverzekeraar in 2020 ook zorg op afstand aan?

Lees hier wat de voordelen zijn van digitale zorg op afstand

Verschillende typen huidbiopsie

Een huidbiopsie kan op verschillende manieren worden uitgevoerd. Onder mee door middel van een:

  • Curettage. Hierbij wordt een instrument, de curette, gebruikt om met matige druk in één soepele beweging een balletje weefsel te verkrijgen.
  • Shavebiopsie. Hierbij wordt een mes of scalpel gebruikt om een monster van de bovenste lagen van de aangedane huid te verkrijgen.
  • Ponsbiopsie. Hierbij wordt een cirkelvormig mes gebruikt om een kleine, kegelvormige kern van weefsel uit te nemen.
  • Incisiebiopsie. Hierbij wordt aan de rand of uit het midden van het aangedane huidgebied een wigvormig stukje weefsel verwijderd.
  • Excisiebiopsie. Hierbij wordt het hele aangedane gebied weggenomen.
  • Tangbiopsie. Hierbij wordt een schaar gebruikt om oppervlakkige huiduitgroeisels af te knippen.

De keuze voor een bepaalde biopsietechniek hangt af van een aantal factoren zoals plaats, grootte, type en vorm van de huidafwijking.

Voorbereiding op een huidbiopsie

De arts geeft informatie over de risico’s van de ingreep, zoals een bloeding, infectie, een onaangenaam gevoel of littekenvorming. De patiënt informeert de arts over eventueel geneesmiddelengebruik, allergieën, eerdere wondinfecties en ziektes.

Ingreep

De eerste stap bestaat uit de keuze van de plaats van de biopsie. Deze moet representatief zijn voor de huidziekte als geheel. Zo bevat het biopt bij een huidaandoening met zweer- of blaarvorming zowel normale als aangedane huid. En bij huidkanker wordt de biopsie op het dikste deel van de aangedane huid gedaan.

Nadat de plek voor de biopsie is bepaald, wordt deze gemarkeerd met een markeerpen. Daarna wordt de gemarkeerde huid goed schoongemaakt met water en zeep of met een ander middel, zoals alcohol, chloorhexidine of een oplossing met povidonjodium.

Voordat het weefselmonster wordt verwijderd, wordt de gemarkeerde huid plaatselijk verdoofd via een naald. Het weefselmonster (het biopt) wordt met een van de verschillende huidbiopsietechnieken verwijderd.

Na verwijdering van het weefselmonster wordt een eventuele bloeding behandeld door druk uit te oefenen of met behulp van bepaalde chemische stoffen of elektrische stroom (elektrocauterisatie). Soms is het nodig de plaats van de biopsie te hechten. Vervolgens wordt vaak een verband aangebracht.

Na de biopsie wordt het biopt onder de microscoop onderzocht om huidafwijkingen vast te stellen.

Toepassing van een huidbiopsie

Een huidbiopsie wordt uitgevoerd wanneer de diagnose onduidelijk is of wanneer er onderscheid moet worden gemaakt tussen verschillende huidaandoeningen. Een huidbiopsie kan ook worden gedaan in de volgende situaties:

  • Om vast te stellen welk micro-organisme een infectie heeft veroorzaakt.
  • Bij abnormale weefselgroei waarvan vermoed wordt dat het huidkanker is.
  • Voor de diagnose van gepigmenteerde huidaandoeningen.
  • Om zieke huid te onderscheiden van normale huid.

De zes genoemde types huidbiopsie worden als volgt toegepast:

  • Een curettage wordt meestal gedaan bij een basaalcelcarcinoom.
  • Een tangbiopsie wordt meestal gedaan bij kleine uitgroeisels van de huid.
  • De shavebiopsie wordt vooral gedaan bij huidaandoeningen die verhoogd zijn ten opzichte van de omringende normale huid.
  • Een ponsbiopsie wordt gedaan bij huidkanker en gepigmenteerde en ontstekinggerelateerde huidaandoeningen.
  • Incisiebiopsie wordt gedaan wanneer de aangedane huid groot is of wanneer een groter deel van de huid nodig is om de diagnose te bevestigen.
  • Een excisiebiopsie wordt gedaan wanneer de hele aangedane huid moet worden weggenomen. Dat kan nodig zijn voor microscopisch onderzoek of als onderdeel van de behandeling.

Resultaten

Een huidbiopsie is zinvol om onderscheid te maken tussen huidafwijkingen die met meerdere huidaandoeningen samen kunnen gaan. Bij infectieuze huidaandoeningen kan met microscopisch onderzoek van het huidweefselmonster worden vastgesteld welk organisme de ziekte heeft veroorzaakt. Dit maakt het makkelijker een geneesmiddel te kiezen waar het organisme gevoelig voor is.

Aan de hand van een huidbiopt kan huidkanker worden vastgesteld en kan onderscheid worden gemaakt tussen kwaadaardige en goedaardige huidaandoeningen. Bij kwaadaardige aandoeningen kan met een huidbiopsie worden vastgesteld of en hoe de kanker zich heeft verspreid, hoe deze zich waarschijnlijk ontwikkelt en wat de prognose van de aandoening is.

Complicaties en bijwerkingen van een huidbiopsie

Een huidbiopsie heeft weinig complicaties. Tijdens of na de ingreep kan een bloeding ontstaan. Soms ontstaat irritatie door of een allergische reactie op het verband waarmee de plaats van de biopsie wordt afgedekt.

In zeldzame gevallen kunnen abnormale gewaarwordingen voorkomen, als een branderig, prikkend of tintelend gevoel. Deze kunnen een aantal maanden blijven.

Een mogelijke blijvende complicatie is een litteken op de plaats van de biopsie.

Meer informatie

Informatie over huidbiopsie
www.huidarts.com/behandelingen/behandeling-g-h/huidbiopsie/

Informatie over curettage
http://nl.wikipedia.org/wiki/Curettage

Informatie over ponsbiopsie en shavebiopsie
www.huidziekten.nl/folders/nederlands/huid-biopt.htm

Odom, R.B., James, W.D. and Berger, T.G. (2000), Andrews’ Diseases of the Skin: Clinical Dermatology, 9th ed, W.B. Saunders Company, Philadelphia.

Olbricht, S. (2003), Biopsy techniques and Basic Excisions, in: Bolognia, J.L., Jorizzo, J.L., Rapini, R.P., Horn, T.D., Mascaro, J.M., Saurat, J., Mancini, A.J., Salasche, S.J. and Stingl, G. (eds), Dermatology, vol. 2, Elsevier Limited, Philadelphia.